Lopen met mijn dochter als goede doel

Door: Jan Rezelman

Natuurlijk zie ik mijn kinderen te weinig, ze hebben geen tijd voor me. Lijkt me uitstekend dat ze een levendig eigen leven hebben, dus verzin ik van alles om samen dingen te doen. Zoals hardlopen. De verlokkingen van een gratis shirt, een startnummer, een banaan en na afloop bier drinken in Leiden met accountants was te verlokkelijk voor onze Berit (21). Hebbes.

Samen, naar Leiden, samen naar de start, samen op de groepsfoto waarbij we samen goed zichtbaar vooraan bij elkaar staan, samen starten, en daarna versnelt ze stiekem. Ik kan haar nog tweemaal bijhalen door aan haar lange staart te trekken, maar daarna is ze er vandoor. Elk nadeel heb een voordeel: ik verheugde me al dat Berit me bij de finish zou opvangen, leuk!

Door de sfeer had ik weinig gevoel voor mijn eigen snelheid, liep veel te hard, maar daar kwam ik pas na de finish achter. Toen begreep ik ook waarom ik behoorlijk vermoeid was aan het eind. Nadeel van mijn snelle tijd was dat Berit nog alle kraampjes langs aan het lopen was op zoek naar gratis tasjes en eetwaren. Dus daar ging ons moment voor vader-dochter bonding.

We hadden ons enorm verheugd op de after-party: bier drinken met accountants. Man, man, poeh, poeh, nooit aan beginnen. Ze zijn enorm gezellig, maar voordat ze er uit zijn op welke kostenplaats het volgende rondje komt hangen Berit en ik al uitgedroogd over de toog. Uiteindelijk is het toch nog goed gekomen en hebben we een enorm leuke avond gehad, samen met duizenden anderen. Kijken hoe ik Berit deze keer ga overhalen voor de volgende loop in Leiden.

Van Duyn Van der Geer heeft bij aanvang van de TKChallenge cliënten en relaties met een affiniteit voor hardlopen, voor sport, gevraagd om mee te doen. Jan Rezelman is één van deze enthousiastelingen die meteen JA heeft gezegd. Met deze blog leren we hem iets beter kennen, het verhaal van een TKChallenger.