Start spreading the news, I’m leaving today I want to be a part of it, New York, New York

Door: Esther Visscher

In 2015 had ik het besluit genomen, in 2016 ga ik mijn eerste marathon lopen. Ik ging voor Amsterdam, beetje mijn thuisstad en lekker trainen in de zomer.

Vlak na dit besluit werd de TK Challenge gelanceerd. De challenge is om samen met werknemers van aangesloten bedrijven door sponsoring van verschillende hardloopwedstrijden € 142.195,00 op te halen voor het goede doel: Hospice Issoria in Leiden.  Mijn werkgever, Zorg en Zekerheid, heeft zich gecommitteerd aan de challenge. Naast startbewijzen voor de 7 Heuvelenloop, CPC, Singelloop, Leiden Marathon, Dam tot Damloop en Amsterdam Marathon waren er per bedrijf ook 2 startbewijzen beschikbaar voor DE marathon: de New York City Marathon….tja dat veranderde het besluit, Amsterdam kan altijd nog toch? 😉

Het schema werd gemaakt, in 12 weken klaarstomen voor de afstand van 42,195 km. (en ja ik was ook zo’n type die zei, dat vind ik met de fiets al ver en ik ga nooit een Marathon lopen, echt niet!) Gelukkig is vier keer in de week hardlopen voor mij geen straf en samen met Jorrit, Mandy en Margreet, die aan het trainen waren voor de Amsterdam Marathon heb ik heel wat gezellige trainingskilometers gemaakt.

Goed getraind en een paar kilo zwaarder, dat heb je als je vanaf dag 1 in het schema begint met koolhydraten stapelen, stapte ik donderdag 3 november samen met 25 TK Challenge lopers op onze hardloopschoenen (voor het geval je koffer kwijtraakt) op het vliegtuig.

Na twee dagen om bij te komen en wat van de stad te hebben gezien was het zondag 6 november dan zover: raceday! Ik startte om 10:15 in wave 2. Als eerste de beruchte Verrazano Bridge. Nou die viel eerlijk gezegd qua hoogte wel mee en flink dalen dus het tempo zat er al lekker in. Daarna loop je Brooklyn in, daar valt de drukte nog mee en met 12 km in de benen nog het gevoel dat dit een makkie gaat worden. Na Brooklyn loop je via de Queensboro Bridge Manhattan in, oh my god…om maar eens wat goed Amerikaanse uitdrukking te gebruiken….daar barst het echt los, wat een mensen. Geweldig om te zien dat zelfs de serieus kijkende Police Officer je toe staat te juichen. En dan na 37 km en een paar verzuurde bovenbenen, door al die stomme bruggen, loop je eindelijk Central Park in… De laatste 5 km en dat heerlijke gevoel: ik ga het redden ik ga finishen in de New York marathon!!! Ik heb altijd gezegd een marathon loop je onder de 4 uur, nou New York niet, maar wat ben ik blij met mijn medaille en mijn eindtijd van 4:22 uur. In ieder geval een PR op mijn lijstje en een marathon minder op mijn wensen lijstje.