Vorige week zondag was het weer tijd om te gaan hardlopen voor de TK Challenge!

Door: Pauline Boerma

Zondagochtend 16 oktober stap ik samen met mijn vriend Remco om 8:36u de trein in op Leiden Centraal. Ondertussen zijn we al bijna gewend aan het vroege opstaan voor een run. Elke keer met een gezonde spanning de trein in en kijken welke sportievelingen met een TK Challenge shirt je al in de trein tegenkomt. Deze keer wel met een beetje een dubbel gevoel. Blij en positief omdat het altijd erg gezellig is om met de Challenge groep te lopen en deze keer toch een beetje verdrietig omdat dit voor mij de laatste run van de TK Challenge is.

Het is bijna niet te bevatten dat dit al mijn laatste run voor de TK Challenge is! Bijna een jaar geleden begon ik samen met Ilona Vreeken vol energie aan deze Challenge. Onze persoonlijke challenge was het lopen van de halve marathon in Leiden dus die hebben we gelukkig al een tijdje achter de rug! Jeetje wat waren we zenuwachtig, waarom waren we hier aan begonnen?! Maar in ons enthousiasme over de Challenge voor Issoria was niets te moeilijk, te veel of te zwaar dus we gingen door!

In de trein is het al gezellig druk en direct vallen de mededeelnemers van de TK Challenge al op door onze shirtjes. Zelfs de conducteur wenst ons succes en is al bekend met de TK Challenge want hij vraagt of we ook nog naar New York gaan! Het is toch geweldig om te merken dat onze medelopers dus vol enthousiasme al verteld hebben wat ze gaan doen en waar we vandaag voor lopen.

Van wedstrijdspanning hebben we nu gelukkig haast geen last want er staat een rondje van 8 km op de planning dus eigenlijk staan we er met een redelijk relaxed gevoel. Eigenlijk geen echte grote Challenge na de halve marathon van Leiden en de Dam tot Damloop. Vandaag staan we hier met als doel vooral van deze dag te genieten. Genieten van kleine dingen zoals het mooie weer en de mooie omgeving waar we doorheen lopen. De 8km van Amsterdam is namelijk een super leuke route, door het Vondelpark en onder het Rijksmuseum door en dan als echte atleet finishen in het Olympisch stadion!

We verzamelen in het complex van Sport Medisch Centrum Amsterdam. Weer een fantastische locatie om te starten. Echt een compliment aan de organisatie dat ze het elke keer weer voor elkaar krijgen om alles zo goed te regelen. Langzaam aan komt iedereen voor de 8km binnen om zijn startnummer op te halen. De sfeer zit er direct al goed in. De flesjes water en bananen liggen al klaar en iedereen begint met het opspelden van het startnummer en de laatste voorbereidingen. Als we (bijna) compleet zijn maken we nog snel een foto en gaan we richting de start!

Het is een klein stukje lopen naar het startvak. Je merkt dat de spanning bij iedereen toch iets stijgt. Al snel valt de groep een beetje uiteen maar dat komt omdat we allemaal opzoek gaan naar het juiste startvak maar gelukkig hebben we het snel gevonden. En dan PANG! Het startsein is gegeven en daar gaan we dan!!!

Wat een prachtige route en wat een gezelligheid. Aan het begin van de route komen we langs een aantal koffie zaakjes waar de mensen rustig buiten zitten te ontbijten en snel opspringen om ons aan te moedigen. In het Vondelpark staan een aantal toeristen vol verbazing te kijken naar al die sportievelingen die ineens voorbij rennen. Ook mijn zusje en zwager staan onverwacht in het Vondelpark om mij nog even aan te moedigen. Dit had ik niet verwacht en is daarom extra leuk! Gelukkig zie ik ze dadelijk na de finish weer want dan lopen mijn vriend en zwager de halve marathon dus dan kan ik hun nog even succes wensen en natuurlijk aanmoedigen.

Zodra we het Vondelpark uit gaan staan er veel toeschouwers langs de weg, zowel toevallige voorbijgangers als echte toeschouwers met mooie spandoeken. Ook worden we weer aangemoedigd door de trommelaars en fanfares langs de weg. Het is lekker bruisend en hier krijg je weer veel energie van. Het tempo zit er goed in en voor ik het weet zijn we al bij het Rijksmuseum aangekomen. Wat een gaaf gevoel om hier gewoon onder ’t Rijks door te rennen en alle mensen aan de kant te zien staan. Het zonnetje schijnt heerlijk en het lijkt soms net alsof ik een stukje vlieg. Voordat ik het weet zie ik het startpunt al in de verte liggen en daar achter ligt het Olympisch stadion en dus de finish…. Nog even doorbijten en een klein beetje tempo erbij! Hoe dichter we bij de finish komen hoe meer mensen er weer langs de weg staan. Wat een gezelligheid en wat geeft het toch een fijn gevoel om hier te lopen. En dan ineens lopen we het Olympisch stadion binnen. Wat gaaf is dit! Ik voel me ineens een echte atleet, nog een laatste bocht en dan ga ik de finish over. Yessss!!

Nog even uitlopen en dan in de rij voor de mooie, welverdiende medaille! Ondertussen kijk ik naar de challengers die het stadion inlopen en finishen, wat een kick krijg je hier toch van. En wat ben ik trots op iedereen die mee doet aan deze challenge, elke afstand telt dus ook deze 8 km!

Daarna ga ik snel terug richting het complex van Sport Medisch Centrum Amsterdam om even snel te douchen en om de deelnemers van de 21 km succes te wensen!

Kortom het was weer een top challenge dag!!